အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ ဂျပန်အပေါ်ထားရှိသော မူဝါဒများသည် အချင်းချင်း မည်သို့အပြန်အလှန် လွှမ်းမိုးနေပုံ။

CTS နှင့်အတူ အမေရိကန်၏မူဝါဒသည် ဂျပန်အပေါ် မည်သို့အကျိုးသက်ရောက်ခဲ့သည်ကို ပြန်လည်ကြည့်ရှုကြပါစို့။

အမေရိကန်သမ္မတ ဒေါ်နယ်ထရမ့်မှ မကြာသေးမီက ကြေညာခဲ့သော နိုင်ငံတကာကုန်သွယ်မှု မိတ်ဖက်များအတွက် အပြန်အလှန် အခွန်စည်းကြပ်မှုများကြောင့် ဂျပန်နှင့် တောင်ကိုရီးယား စတော့ဈေးကွက်များ တုန်လှုပ်ခဲ့ရသည်။

ယနေ့နံနက် ဧပြီလ ၃ ရက်နေ့တွင် တိုကျိုစတော့အိတ်ချိန်း၌ စတင်အရောင်းအဝယ်ပြုလုပ်သည့် အချိန်မှစ၍ Nikkei စတော့အညွှန်းကိန်းသည် ယန်း ၁,၆၂၄ နီးပါး ထပ်မံကျဆင်းခဲ့ပြီး ယန်း ၃၄,၁၀၂ သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ ၎င်းသည် မှတ်တမ်းတင်ထားသမျှ ကာလအတွင်း အကြီးမားဆုံး တစ်ကြိမ်တည်းကျဆင်းမှုဖြစ်သည်။ မတ်လ ၃၁ ရက်နေ့ (အညွှန်းကိန်းသည် ယခင်အပတ်ကုန်ပိတ်သည့်ဈေးထက် ယန်း ၁,၅၀၂ ကျော်ကျဆင်းကာ ယန်း ၃၅,၆၁၇ သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည့်အချိန်) မှစ၍ Nikkei အတွက် ဆက်လက်ကျဆင်းမှုများကို မျှော်မှန်းထားသော်လည်း ယနေ့နံနက်ပိုင်း၏ ဆုံးရှုံးမှုအမြန်နှုန်းနှင့် ပမာဏသည် ကျွမ်းကျင်သူများ၏ ခန့်မှန်းချက်အားလုံးကို ကျော်လွန်ခဲ့သည်။

အထူးသဖြင့် စတော့ရှယ်ယာများစွာတွင် မကြုံစဖူးသော ရောင်းချမှုအများအပြား မြင့်တက်လာခြင်းနှင့် ငွေဖြစ်လွယ်မှု လုံးဝမရှိခြင်းတို့သည် ဈေးကွက်တစ်ခုလုံးကို ကြီးမားစွာ ထိခိုက်စေခဲ့ပြီး မည်သည့်ကဏ္ဍကိုမျှ မလွတ်ခဲ့ပေ။

စတော့ဈေးကွက်လေ့လာသုံးသပ်သူများ၏ အဆိုအရ အမေရိကန်က ဂျပန်အပေါ် စည်းကြပ်ခဲ့သည့် ၂၄% အပြန်အလှန် အခွန်သည် လာမည့်ကာလများတွင် နောက်ထပ်ဆိုးကျိုးများကို ဖြစ်ပေါ်စေမည်ဟု မျှော်မှန်းရသည်။

၁။ နိဒါန်း- အမေရိကန်-ဂျပန် ဆက်ဆံရေး၏ အရေးပါမှု

အမေရိကန်-ဂျပန် မဟာမိတ်အဖွဲ့သည် အင်ဒို-ပစိဖိတ်ဒေသ၏ ငြိမ်းချမ်းရေး၊ လုံခြုံရေးနှင့် သာယာဝပြောရေးအတွက် ဆယ်စုနှစ်ခြောက်ခုကျော်ကြာ အုတ်မြစ်အဖြစ် မှတ်ယူခံခဲ့ရသည်။ ဤမဟာမိတ်အဖွဲ့သည် စစ်ရေးစာချုပ်သက်သက်မျှသာမကဘဲ အင်ဒို-ပစိဖိတ်ဒေသအတွင်း ဒေသတွင်းတည်ငြိမ်မှု ထိန်းသိမ်းခြင်း၊ နိုင်ငံရေးနှင့် စီးပွားရေးလွတ်လပ်ခွင့်များကို ထိန်းသိမ်းမြှင့်တင်ခြင်း၊ လူ့အခွင့်အရေးနှင့် ဒီမိုကရေစီအဖွဲ့အစည်းများကို ထောက်ခံခြင်းအပါအဝင် နက်ရှိုင်းသော ဘုံတန်ဖိုးများနှင့် မဟာဗျူဟာမြောက် အကျိုးစီးပွားများကို ဖော်ညွှန်းသည်။ နိုင်ငံနှစ်နိုင်ငံအကြား ခိုင်မာသော ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုသည် လုံခြုံရေးနှင့် စီးပွားရေးမှသည် နိုင်ငံရေးနှင့် ယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာ ကိစ္စရပ်များအထိ ကဏ္ဍအမျိုးမျိုးတွင် ကျယ်ပြန့်ပြီး ရှုပ်ထွေး၍ လှုပ်ရှားမှုရှိသော ဆက်ဆံရေးကို ဖန်တီးခဲ့သည်။

ဤအစီရင်ခံစာသည် အမေရိကန်၏မူဝါဒများက ဂျပန်နိုင်ငံအပေါ် နိုင်ငံရေး၊ စီးပွားရေးနှင့် လုံခြုံရေးနယ်ပယ်များတွင် ရှုပ်ထွေးသည့်နည်းလမ်းများဖြင့် မည်သို့အကျိုးသက်ရောက်ခဲ့သည်ကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာထားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဂျပန်၏မူဝါဒများနှင့် လုပ်ဆောင်ချက်များက ဒေသတွင်းရှိ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုအပေါ် မည်သို့အကျိုးသက်ရောက်ခဲ့သည်ကို ပြန်လည်သုံးသပ်သည်။ ဤဆက်ဆံရေးကို အပြည့်အဝနားလည်နိုင်ရန်အတွက် အစီရင်ခံစာသည် သမိုင်းကြောင်း၊ လုံခြုံရေးအစီအစဉ်များ၏ ပြောင်းလဲမှု၊ စီးပွားရေးမှီခိုမှု၊ နိုင်ငံရေးနှင့် သံတမန်ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု၊ ယဉ်ကျေးမှုနှင့် လူမှုရေးရှုထောင့်များ၊ မူဝါဒအကျိုးသက်ရောက်မှုဆိုင်ရာ လေ့လာဆန်းစစ်မှုများနှင့် နောက်ဆုံးတွင် ဤအရေးကြီးသော ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု၏ အနာဂတ်လမ်းကြောင်းနှင့် လမ်းကြောင်းတို့ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားမည်ဖြစ်သည်။ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အမေရိကန်နှင့် ဂျပန်မူဝါဒများအကြား အပြန်အလှန်ဆက်နွှယ်မှုများကို ကျယ်ပြန့်စွာ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာရန်နှင့် ဤဆက်ဆံရေး၏ ဒေသတွင်းနှင့် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ အကျိုးဆက်များကို ပေါ်လွင်စေရန်ဖြစ်သည်။

၂။ အမေရိကန်-ဂျပန် ဆက်ဆံရေး၏ သမိုင်းဝင်အခြေခံများ- ရာစုနှစ်တစ်ဝက် ပြောင်းလဲမှု

အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုနှင့် ဂျပန်အကြား ဆက်ဆံရေးသည် အစောပိုင်း ကန့်သတ်ထားသော အပြန်အလှန်ဆက်ဆံမှုများမှ အနီးကပ် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော မဟာမိတ်အဖွဲ့အဖြစ်သို့ နက်ရှိုင်းစွာ ပြောင်းလဲခဲ့သည်။ အစောပိုင်းဆက်သွယ်မှုများသည် ၁၈ ရာစုနှောင်းပိုင်းနှင့် ၁၉ ရာစုအစောပိုင်းတွင် ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး အဓိကအားဖြင့် မြောက်ပစိဖိတ်ဒေသတွင် လည်ပတ်နေသော အမေရိကန်ဝေလငါးဖမ်းသင်္ဘောများသည် ယာယီဆိုက်ကပ်ရန် နေရာရှာဖွေခဲ့ကြသည်။ သို့သော် တိုကူဂါဝါ စစ်အစိုးရလက်အောက်ရှိ ဂျပန်သည် အထီးကျန်ဝါဒ (sakoku) မူဝါဒကို ကျင့်သုံးခဲ့သောကြောင့် ဤအပြန်အလှန်ဆက်ဆံမှုများကို အလွန်ကန့်သတ်ထားခဲ့သည်။ အရေးပါသော အချိုးအကွေ့တစ်ခုမှာ ၁၉ ရာစုအလယ်ပိုင်းတွင် ပယ်ရီခရီးစဉ် (၁၈၅၃-၁၈၅၄) နှင့်အတူ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ကော်မိုဒို မက်သရူး ပယ်ရီ၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုသည် ကုန်သွယ်မှုအတွက် ၎င်း၏ဆိပ်ကမ်းများကို ဖွင့်လှစ်ရန်နှင့် သံတမန်ဆက်ဆံရေး ထူထောင်ရန် ဂျပန်ကို ဖိအားပေးရန် "သေနတ်လှေ သံတမန်ရေး" ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ ၁၈၅၈ ခုနှစ် ဟဲရစ်စာချုပ်က ကုန်သွယ်ဆက်ဆံရေးကို ထပ်မံချဲ့ထွင်ခဲ့ပြီး ကောင်စစ်ဝန်ရုံးများကို ထူထောင်ခဲ့ကာ အမေရိကန်နိုင်ငံသားများအား ပြင်ပဥပဒေစိုးမိုးခွင့်နှင့် နှစ်သက်ဖွယ်အခွန်များအပါအဝင် အခွင့်အရေးအမျိုးမျိုးကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ဤဖြစ်ရပ်သည် ဂျပန်၏ ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာရှည်ခဲ့သော အထီးကျန်ဝါဒကို အဆုံးသတ်စေခဲ့ပြီး အနောက်နိုင်ငံများနှင့် ထိတွေ့ဆက်ဆံမှုခေတ်သစ်ကို ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။

၂၀ ရာစုအစောပိုင်း ဆယ်စုနှစ်များအတွင်း အမေရိကန်-ဂျပန်ဆက်ဆံရေးသည် အတော်လေး ချစ်ကြည်ရင်းနှီးခဲ့သည်။ နိုင်ငံနှစ်ခုစလုံးသည် ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည့် ပဋိပက္ခများကို ဖြေရှင်းခဲ့ကြပြီး ပထမကမ္ဘာစစ်အတွင်း၌ပင် မဟာမိတ်များ ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ဂျပန်၏ တရုတ်ပြည်တွင်း ကျူးကျော်မှုများ မြင့်တက်လာခြင်းနှင့်အတူ ၁၉၃၀ ပြည့်လွန်နှစ်များတွင် အခြေအနေများ ပြောင်းလဲလာခဲ့သည်။ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုသည် ဂျပန်၏ စစ်ရေးအောင်ပွဲများကို ထိန်းချုပ်ရန် ရည်ရွယ်၍ ရေနံနှင့် သံမဏိ ထောက်ပံ့မှုကို ဖြတ်တောက်ခြင်းအပါအဝင် စီးပွားရေးပိတ်ဆို့မှုများ ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် တုံ့ပြန်ခဲ့သည်။ ဂျပန်၏ စစ်ရေးကို ဟန့်တားရန် ရည်ရွယ်သော်လည်း ဤအမေရိကန်၏ လုပ်ဆောင်ချက်သည် တင်းမာမှုများ မြင့်တက်လာစေခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ၁၉၄၁ ခုနှစ်တွင် ဂျပန်က ပုလဲဆိပ်ကမ်းကို တိုက်ခိုက်ခြင်းသို့ ဦးတည်စေခဲ့ကာ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုကို ပစိဖိတ်ဒေသရှိ ဒုတိယကမ္ဘာစစ်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းခဲ့သည်။

ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အပြီးတွင် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုသည် ၁၉၄၅ ခုနှစ်မှ ၁၉၅၂ ခုနှစ်အထိ ဂျပန်ကို သိမ်းပိုက်အုပ်ချုပ်ခြင်းနှင့် ပြန်လည်တည်ဆောက်ခြင်းတို့တွင် ဦးဆောင်အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့သည်။ ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ဒေါက်ဂလပ် မက်အာသာ၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် အမေရိကန်သည် ဂျပန်၏ နိုင်ငံရေး၊ စီးပွားရေးနှင့် လူမှုရေးစနစ်များတွင် အဏ္ဏဝါစစ်ပွဲကန့်သတ်ခြင်း၊ ဒီမိုကရေစီထူထောင်ခြင်းနှင့် ၁၉၄၇ ခုနှစ်တွင် အာတီကယ် ၉ ၌ စစ်ပွဲကို စွန့်လွှတ်ကြောင်း ကြေညာသည့် ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေအသစ်ကို ရေးဆွဲခြင်းအပါအဝင် အပြောင်းအလဲများစွာကို အကောင်အထည်ဖော်ခဲ့သည်။ ဤသိမ်းပိုက်မှုသည် ဂျပန်အပေါ် နက်ရှိုင်းပြီး ရေရှည်အကျိုးသက်ရောက်မှုများ ရှိခဲ့ပြီး နိုင်ငံ၏ အမှတ်လက္ခဏာနှင့် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုလမ်းကြောင်းကို ပြန်လည်ပုံဖော်ခဲ့သည်။

စစ်အေးခေတ်သို့ ကူးပြောင်းလာသည်နှင့်အမျှ ဂျပန်အပေါ် အမေရိကန်၏ မူဝါဒသည် သိသိသာသာ ပြောင်းလဲခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် ကိုရီးယားစစ်ပွဲအပြီးတွင် ကွန်မြူနစ်ဝါဒ ပြန့်ပွားမှုကို ထိန်းချုပ်ရာတွင် ဂျပန်ကို အရေးပါသော မဟာမိတ်အဖြစ် အမေရိကန်က ရှုမြင်လာခဲ့သည်။ ဤဆက်ဆံရေးကို ခိုင်မာစေရန်အတွက် အမေရိကန်-ဂျပန် လုံခြုံရေးစာချုပ်ကို ၁၉၅၁ ခုနှစ်တွင် လက်မှတ်ရေးထိုးခဲ့ပြီး ဒုတိယကမ္ဘာစစ်ကို တရားဝင်အဆုံးသတ်ခဲ့သည့် ဆန်ဖရန်စစ္စကိုစာချုပ်နှင့်အတူဖြစ်သည်။ လုံခြုံရေးစာချုပ်က ဂျပန်နိုင်ငံ အချုပ်အခြာအာဏာ ပြန်လည်ရရှိပြီးနောက် ဂျပန်ပိုင်နက်တွင် အမေရိကန်တပ်ဖွဲ့များ ဆက်လက်တပ်စွဲခွင့်ကို ခွင့်ပြုခဲ့သည်။ ဤနောက်ခံအခြေအနေအောက်တွင် ဂျပန်ဝန်ကြီးချုပ် ရှိဂေရူ ယိုရှီဒါသည် ဂျပန်က စီးပွားရေးပြန်လည်ထူထောင်ရေးကို ဦးစားပေးမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏အမျိုးသားလုံခြုံရေးအတွက် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုကို အားကိုးမည်ဖြစ်သည့် စစ်ပြီးခေတ်မဟာဗျူဟာဖြစ်သော ယိုရှီဒါဝါဒကို အဆိုပြုခဲ့သည်။ ဤဝါဒသည် ဆယ်စုနှစ်များစွာကြာ ဂျပန်၏ ကာကွယ်ရေးမူဝါဒကို ပုံဖော်ခဲ့ပြီး အမေရိကန်၏ လုံခြုံရေးအစီအမံအောက်တွင် နိုင်ငံအနေဖြင့် ၎င်း၏အရင်းအမြစ်များကို စီးပွားရေးတိုးတက်မှုအပေါ် အာရုံစိုက်နိုင်စေခဲ့သည်။

၃။ လုံခြုံရေးအုတ်မြစ်- အမေရိကန်၏ လုံခြုံရေးမူဝါဒနှင့် ဂျပန်အပေါ် ၎င်း၏အကျိုးသက်ရောက်မှု

၁၉၅၁ ခုနှစ်တွင် မူလလက်မှတ်ရေးထိုးခဲ့ပြီး ၁၉၆၀ ခုနှစ်တွင် အပြန်အလှန် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရေးနှင့် လုံခြုံရေးစာချုပ်ဖြင့် ပြန်လည်ပြင်ဆင်ခဲ့သည့် အမေရိကန်-ဂျပန် လုံခြုံရေးစာချုပ်သည် နိုင်ငံနှစ်ခုအကြား လုံခြုံရေးမဟာမိတ်အဖွဲ့၏ အုတ်မြစ်ဖြစ်သည်။ ၁၉၆၀ ခုနှစ် စာချုပ်က မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ အပြန်အလှန်သဘောကို သိသိသာသာ မြှင့်တင်ပေးခဲ့သည်။ အပိုဒ် ၅ အရ ဂျပန်၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်ရှိ နယ်မြေများ သို့မဟုတ် ပစိဖိတ်ဒေသရှိ မည်သည့်အဖွဲ့ကိုမဆို လက်နက်ကိုင်တိုက်ခိုက်ခြင်းကို အဖွဲ့နှစ်ခုစလုံးကို တိုက်ခိုက်ခြင်းအဖြစ် အဖွဲ့ဝင်တိုင်းက အသိအမှတ်ပြုသည်။ တုံ့ပြန်အနေဖြင့် တိုက်ခိုက်မှုဖြစ်ပွားပါက ဂျပန်ကို ကာကွယ်ရန် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုတွင် တာဝန်ရှိသည်။ အပိုဒ် ၆ အရ အမေရိကန်သည် ဂျပန်၏ လုံခြုံရေးကို အထောက်အကူပြုရန်နှင့် အရှေ့ဖျားဒေသရှိ နိုင်ငံတကာငြိမ်းချမ်းရေးနှင့် လုံခြုံရေးကို ထိန်းသိမ်းရန် ဂျပန်တွင် အခြေစိုက်စခန်းများနှင့် လက်နက်ကိုင်တပ်ဖွဲ့များကို ထိန်းသိမ်းခွင့်ရှိသည်။ ဤစစ်ရေးတည်ရှိမှုသည် ဂျပန်အပေါ် အမေရိကန်၏ လုံခြုံရေးကတိကဝတ်၏ ထင်ရှားသောရှုထောင့်တစ်ခုဖြစ်ပြီး အင်ဒို-ပစိဖိတ်ဒေသရှိ အမေရိကန်၏ မဟာဗျူဟာ၏ အရေးပါသော အဓိကမဏ္ဍိုင်တစ်ခုဖြစ်သည်။

အင်ဒို-ပစိဖိတ်ဒေသရှိ အမေရိကန်၏ မဟာဗျူဟာမြောက် ရည်မှန်းချက်များ၊ အထူးသဖြင့် တဖြည်းဖြည်းပိုမိုပြင်းထန်လာသော တရုတ်နှင့် နျူကလီးယားလက်နက်ပိုင်ဆိုင်ထားသော မြောက်ကိုရီးယားတို့နှင့် ပတ်သက်သော စိုးရိမ်မှုများသည် ဂျပန်၏ ကာကွယ်ရေးမူဝါဒနှင့် ဘတ်ဂျက်ကို နက်ရှိုင်းစွာ လွှမ်းမိုးခဲ့သည်။ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုသည် ဂျပန်ကို ၎င်း၏ကာကွယ်ရေးစွမ်းရည်များ တိုးတက်စေရန်နှင့် ဒေသတွင်းလုံခြုံရေးကို ထိန်းသိမ်းရာတွင် ပိုမိုကြီးမားသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ရန် အစဉ်တစိုက် အားပေးခဲ့သည်။ ဂျပန်သည် ၎င်း၏ကာကွယ်ရေးအသုံးစရိတ်ကို တဖြည်းဖြည်းတိုးမြှင့်ကာ Tomahawk ကုန်းမြေပစ်ခတ်နိုင်သည့် ခရုစ်ဒုံးကျည်များကဲ့သို့သော စွမ်းရည်အသစ်များကို ရယူခြင်းဖြင့် တုံ့ပြန်ခဲ့သည်။ ဂျပန်သည် အမေရိကန်တပ်ဖွဲ့များနှင့် အခြားမဟာမိတ်များနှင့်အတူ အပြန်အလှန် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နိုင်စွမ်းကို မြှင့်တင်ရန်နှင့် စစ်ဆင်ရေးထိရောက်မှုကို တိုးတက်စေရန် အမြဲတမ်းပူးတွဲစစ်ဆင်ရေးကွပ်ကဲမှု (JJOC) ကို ထူထောင်ခြင်းအပါအဝင် ဂျပန်ကိုယ်ပိုင်ကာကွယ်ရေးတပ်ဖွဲ့များ (JSDF) အတွင်း ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများ ပြုလုပ်လျက်ရှိသည်။ ဤလှုပ်ရှားမှုများကို အမေရိကန်က ယေဘုယျအားဖြင့် ကြိုဆိုပြီး မဟာမိတ်အဖွဲ့ကို ခိုင်မာစေရန်အတွက် အရေးပါသော ခြေလှမ်းများအဖြစ် ရှုမြင်သည်။

ပူးတွဲစစ်ရေးတည်ရှိမှုသည် အမေရိကန်-ဂျပန်မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ ထူးခြားသောလက္ခဏာဖြစ်သည်။ အမေရိကန်သည် ဂျပန်တွင် အရေးပါသော စစ်ရေးတည်ရှိမှုကို ထိန်းသိမ်းထားပြီး စစ်စခန်း ၈၀ ကျော်နှင့် စစ်အင်အား ၅၅,၀၀၀ ခန့် တပ်စွဲထားသည်။ ဤတည်ရှိမှုတွင် စစ်တပ်ဌာနခွဲအားလုံးမှ ယူနစ်များပါဝင်ပြီး USS Ronald Reagan လေယာဉ်တင်သင်္ဘောတိုက်ခိုက်ရေးအဖွဲ့နှင့် F-35 Stealth တိုက်လေယာဉ်များကဲ့သို့သော ခေတ်မီစစ်ရေးပိုင်ဆိုင်မှုများဖြင့် တပ်ဆင်ထားသည်။ ဤခိုင်မာသော စစ်ရေးအနေအထားသည် ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော ရန်လိုမှုများကို ဟန့်တားရာတွင် အရေးပါသော အတားအဆီးအဖြစ် လုပ်ဆောင်ပြီး ဂျပန်၏ ကာကွယ်ရေးနှင့် ဒေသတွင်းတည်ငြိမ်မှုအတွက် အမေရိကန်၏ မယိမ်းယိုင်သော ကတိကဝတ်ကို ပြသသည်။ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုနှင့် အပြန်အလှန် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နိုင်စွမ်းကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် အမေရိကန်နှင့် ဂျပန်တို့သည် ပုံမှန် ပူးတွဲစစ်ရေးလေ့ကျင့်မှုများ ပြုလုပ်ကြသည်။ Exercise Keen Sword ကဲ့သို့သော ဤလေ့ကျင့်မှုများသည် အမေရိကန်-ဂျပန်မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ မူဘောင်အတွင်း တိုက်ခိုက်ရေးအသင့်အနေအထားနှင့် အပြန်အလှန် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နိုင်စွမ်းကို တိုးမြှင့်ရန် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားသော နှစ်စဉ် ပေါင်းစပ်ကွင်းဆင်းလေ့ကျင့်ခန်းများဖြစ်သည်။ ဂျပန်သည် အမေရိကန်နှင့် အိန္ဒိယတို့နှင့်အတူ Exercise Malabar တွင် တက်ကြွစွာ ပါဝင်ပြီး ရေကြောင်းပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုနှင့် လုံခြုံရေးကို ခိုင်မာစေရန် ရည်ရွယ်သည့် သုံးပွင့်ဆိုင် ရေတပ်လေ့ကျင့်ခန်းဖြစ်သည်။

ပူးတွဲစစ်ရေးတည်ရှိမှုနှင့် လေ့ကျင့်ခန်းများအပြင် အမေရိကန်နှင့် ဂျပန်တို့သည် အခြားလုံခြုံရေးနယ်ပယ်များစွာတွင် နီးနီးကပ်ကပ် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ကြသည်။ ၎င်းတွင် ဘဲလစ်စတစ်ဒုံးကျည်ကာကွယ်ရေးနည်းပညာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအပြင် အာကာသ၊ ဆိုက်ဘာစစ်ပွဲနှင့် ရေကြောင်းနယ်ပယ်သိရှိမှု ကဲ့သို့သော နယ်ပယ်များတွင် စွမ်းရည်များ မြှင့်တင်ခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။ မဟာမိတ်အဖွဲ့သည် ကာကွယ်ရေးဆိုင်ရာ ဉာဏ်ရည်တု (AI) ကဲ့သို့သော ပေါ်ထွက်လာသော နည်းပညာများတွင် ပူးတွဲသုတေသနနှင့် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအပေါ် ပိုမိုအာရုံစိုက်လာသည်။ ဥပမာအားဖြင့် နိုင်ငံနှစ်ခုစလုံးသည် Glide Phase Interceptor (GPI) Hypersonic ဒုံးကျည်ကာကွယ်ရေးစနစ် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးတွင် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်လျက်ရှိပြီး လူမဲ့ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်ရေးလေယာဉ် (CCA) နှင့် ပတ်သက်၍ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုများကို ရှာဖွေလျက်ရှိသည်။ ဤပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုများသည် ဖြစ်ပေါ်လာသော ခြိမ်းခြောက်မှုများစွာကို ဆန့်ကျင်တားဆီးရန်နှင့် တုံ့ပြန်နိုင်သည့် မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ စွမ်းရည်များကို မြှင့်တင်ရန် ရည်ရွယ်သည်။

စစ်ပြီးခေတ် ငြိမ်းချမ်းရေးဝါဒီ ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေနှင့် နျူကလီးယားလက်နက်သုံးမျိုး (မပိုင်ဆိုင်ခြင်း၊ မထုတ်လုပ်ခြင်း၊ မိတ်ဆက်ခြင်းမရှိခြင်း) အပေါ် ကတိကဝတ်ကြောင့် ဂျပန်သည် ကျယ်ပြန့်သော တားဆီးမှုအတွက် အမေရိကန် နျူကလီးယားကာကွယ်ရေးကို အကြီးအကျယ် အားကိုးရသည်။ အထူးသဖြင့် မြောက်ကိုရီးယား၏ နျူကလီးယားနှင့် ဒုံးကျည်အစီအစဉ်များကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ခြိမ်းခြောက်မှုများကြောင့် ဒေသတွင်းလုံခြုံရေးအခြေအနေ ပိုမိုဆိုးရွားလာနေသဖြင့် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုသည် အမေရိကန်-ဂျပန် လုံခြုံရေးစာချုပ်၏ အပိုဒ် ၅ အရ ဂျပန်ကို ကာကွယ်ရန် ၎င်း၏ ခိုင်မာသော ကတိကဝတ်ကို နျူကလီးယားအပါအဝင် ၎င်း၏စွမ်းရည်အားလုံးကို အသုံးပြု၍ ထပ်ခါတလဲလဲ အတည်ပြုခဲ့သည်။ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုမှ ဤအာမခံချက်များသည် ဂျပန်၏ လုံခြုံရေးနှင့် ဒေသတွင်းတည်ငြိမ်မှုအတွက် အရေးကြီးသည်။

၄။ စီးပွားရေးမှီခိုမှုနှင့် လွှမ်းမိုးမှု- အမေရိကန်၏ စီးပွားရေးမူဝါဒနှင့် ဂျပန်စီးပွားရေး

ဂျပန်သည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုအတွက် အရေးကြီးဆုံး ကုန်သွယ်မှုနှင့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု မိတ်ဖက်များထဲမှ တစ်နိုင်ငံဖြစ်သည်။ ၂၀၂၂ ခုနှစ်တွင် အမေရိကန်နှင့် ဂျပန်အကြား ကုန်စည်နှင့် ဝန်ဆောင်မှု နှစ်ဖက်ကုန်သွယ်မှု စုစုပေါင်းသည် ဒေါ်လာ ၃၀၉ ဘီလီယံအထိ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ တင်ပို့မှုနှင့် တင်သွင်းမှု နှစ်ခုစလုံးသည် ၂၀၂၁ ခုနှစ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက တိုးလာခဲ့ပြီး နိုင်ငံနှစ်ခုအကြား နက်ရှိုင်းသော စီးပွားရေးမှီခိုမှုကို ပြသနေသည်။ ဂျပန်သည် စိုက်ပျိုးရေးထုတ်ကုန်များ၊ ဓာတုပစ္စည်းများ၊ ဆေးဝါးများ၊ စီးပွားဖြစ်လေယာဉ်များနှင့် စက်မှုလုပ်ငန်းသုံးစက်များအပါအဝင် အမေရိကန်ကုန်စည်နှင့် ဝန်ဆောင်မှုများစွာအတွက် အဓိကဈေးကွက်အဖြစ် ဆောင်ရွက်သည်။ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် အမေရိကန်သည် ဂျပန်မှ ကားများ၊ ကားအစိတ်အပိုင်းများနှင့် အီလက်ထရွန်နစ်ပစ္စည်းများကို အဓိကတင်သွင်းသည်။

အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုသည် ဂျပန်နှင့် ကုန်သွယ်မှုလိုငွေ ပြင်းထန်စွာ ဖြစ်ပွားလျက်ရှိပြီး အထူးသဖြင့် ကုန်စည်ကုန်သွယ်မှုတွင် ဖြစ်သည်။ ၂၀၂၂ ခုနှစ်တွင် အမေရိကန်၏ ဂျပန်နှင့် ကုန်စည်ကုန်သွယ်မှုလိုငွေသည် ခန့်မှန်းခြေ ဒေါ်လာ ၆၈ ဘီလီယံရှိပြီး အဓိကအားဖြင့် မော်တော်ကားများနှင့် ဆက်စပ်အစိတ်အပိုင်းများ တင်သွင်းမှုကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤကုန်သွယ်မှုလိုငွေသည် အမေရိကန်မူဝါဒချမှတ်သူများအတွက် ထပ်တလဲလဲ စိုးရိမ်ပူပန်စရာ ဖြစ်ခဲ့ပြီး လိုငွေကို လျှော့ချရန်နှင့် ဂျပန်ရှိ ဈေးကွက်ဝင်ရောက်ခွင့်ကို မြှင့်တင်ရန် ရည်ရွယ်သည့် ကြိုးပမ်းမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ သို့သော် ဂျပန်သည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုသို့ နိုင်ငံခြားတိုက်ရိုက်ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု (FDI) ၏ အကြီးဆုံးရင်းမြစ်ဖြစ်သည်ကို သတိပြုရန် အရေးကြီးသည်။ ၂၀၂၁ ခုနှစ်အထိ ဂျပန်၏ အမေရိကန်ရှိ FDI စုစုပေါင်းသည် ဒေါ်လာ ၇၂၁ ဘီလီယံအထိ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ ဤရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုသည် ကုန်ထုတ်လုပ်မှုကဏ္ဍ၊ အထူးသဖြင့် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးပစ္စည်းထုတ်လုပ်မှု (ဥပမာ-မော်တော်ကားများ) တွင် အဓိကအာရုံစိုက်ထားပြီး အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုတွင် အလုပ်အကိုင် တစ်သန်းနီးပါးကို ပံ့ပိုးပေးသည်။

အမေရိကန်နှင့် ဂျပန်အကြား ကုန်သွယ်မှုဆက်ဆံရေးသည် သမိုင်းကြောင်းအရ ထုတ်ကုန်အမျိုးမျိုးနှင့် ပတ်သက်သည့် တင်းမာမှုများစွာကို တွေ့ကြုံခဲ့သည်။ အမေရိကန်၏ ကုန်သွယ်မှုမူဝါဒများသည် ဂျပန်ပို့ကုန်များကို အမေရိကန်သို့ ကန့်သတ်ရန် သို့မဟုတ် အမေရိကန်ပို့ကုန်များကို ဂျပန်သို့ တိုးမြှင့်ရန် ရည်ရွယ်လေ့ရှိသည်။ အမေရိကန်၏ အခွန်များ၊ အထူးသဖြင့် မော်တော်ကားများနှင့် မော်တော်ကားအစိတ်အပိုင်းများအပေါ် အခွန်များသည် ဂျပန်စီးပွားရေးအပေါ် သိသိသာသာ ဆိုးရွားသော သက်ရောက်မှုများ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။ လေ့လာသုံးသပ်သူများက သိသိသာသာ မြင့်မားသော အခွန်များ၊ တင်သွင်းလာသော မော်တော်ကားအားလုံးအပေါ် အခွန်များအပါအဝင်၊ လာမည့်နှစ်များတွင် ဂျပန်၏ နှစ်စဉ်စီးပွားရေးတိုးတက်မှုနှုန်းကို ၂% ခန့်အထိ နှေးကွေးစေနိုင်သည်ဟု ခန့်မှန်းထားသည်။ ဂျပန်သည် အမေရိကန်တွင် အကြီးဆုံးရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူအဖြစ် ၎င်း၏ အခြေအနေကို ကိုးကား၍ ထိုကဲ့သို့သော အခွန်များမှ ကင်းလွတ်ခွင့်ပေးရန် ထပ်ခါတလဲလဲ တောင်းဆိုခဲ့သည်။ အမေရိကန်၏ ကုန်သွယ်မှုမူဝါဒသည် ဂျပန်၏ နည်းပညာပို့ကုန်များ၊ ဆီမီးကွန်ဒတ်တာများနှင့် ဆေးဝါးများအပါအဝင်ကိုလည်း သက်ရောက်မှုရှိနိုင်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် ဂျပန်မှ ဆီမီးကွန်ဒတ်တာများအပေါ် အခွန်စည်းကြပ်ခြင်းသည် ကြေးနီ သို့မဟုတ် သစ်အပေါ် အခွန်စည်းကြပ်ခြင်းထက် အမေရိကန်-ဂျပန် ကုန်သွယ်မှုအပေါ် ပိုမိုကြီးမားသော သက်ရောက်မှုရှိလိမ့်မည်။

အမေရိကန်၏ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုသည် ဂျပန်၏ နည်းပညာကဏ္ဍတွင် အရေးပါသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ပြီး အပြန်အလှန်အားဖြင့်လည်း ထို့အတူပင်ဖြစ်သည်။ ဂျပန်သို့ အမေရိကန်၏ FDI သည် နည်းပညာအသစ်များကို မိတ်ဆက်ပေးနိုင်ပြီး ဆန်းသစ်တီထွင်မှုကို မြှင့်တင်ပေးကာ ဂျပန်လုပ်ငန်းများ၏ ထုတ်လုပ်နိုင်စွမ်းကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည်။ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် ဂျပန်သည် အမေရိကန်နည်းပညာကဏ္ဍတွင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု တိုးမြှင့်ခဲ့ပြီး အထူးသဖြင့် ဉာဏ်ရည်တု (AI)၊ ကာကွယ်ရေးနည်းပညာနှင့် ဆီမီးကွန်ဒတ်တာများကဲ့သို့သော နယ်ပယ်များတွင် ဖြစ်သည်။ ဂျပန်သည် ၂၀၂၅ ခုနှစ်တွင် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၌ အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၁ ထရီလီယံ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံရန် ကတိပြုထားပြီး ၎င်း၏ သိသိသာသာသော အစိတ်အပိုင်းကို အဆင့်မြင့်နည်းပညာကဏ္ဍများသို့ ဦးတည်သွားမည်ဖြစ်သည်။ ဤကြီးမားသော ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုသည် အမေရိကန်-ဂျပန် ကုန်သွယ်မှုဆက်ဆံရေးကို ခိုင်မာစေရုံသာမက ဉာဏ်ရည်တု ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုနှင့် ကာကွယ်ရေးနည်းပညာ ဆန်းသစ်တီထွင်မှု၏ အနာဂတ်ကို ပုံဖော်ရာတွင် ဂျပန်ကို အဓိကမိတ်ဖက်အဖြစ်လည်း နေရာယူစေသည်။

စီးပွားရေးလုံခြုံရေးသည် တိုကျိုနှင့် ဝါရှင်တန်နှစ်ခုစလုံးတွင် အမျိုးသားလုံခြုံရေးဦးစားပေးအဖြစ် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး နိုင်ငံနှစ်ခုစလုံးသည် တရုတ်၏ အရပ်ဘက်-စစ်ဘက်ပေါင်းစည်းမှုနှင့် စီးပွားရေးဖိအားပေးမှုများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော စိန်ခေါ်မှုများကို ရင်ဆိုင်နေရသည်။ ဂျပန်နှင့် အမေရိကန်မူဝါဒချမှတ်သူများသည် မဟာဗျူဟာမြောက်ကဏ္ဍများတွင် ပြည်တွင်းထုတ်လုပ်မှုနှင့် သုတေသနကို ထောက်ပံ့ရန် စက်မှုမူဝါဒကို ကျင့်သုံးခဲ့ကြသည်။ နိုင်ငံနှစ်ခုစလုံးသည် ဆီမီးကွန်ဒတ်တာများ၊ ဘက်ထရီများနှင့် ရှားပါးမြေများကဲ့သို့သော အရေးပါသော ထုတ်ကုန်များအတွက် ထောက်ပံ့ရေးကွင်းဆက်ပြေလည်မှုကို မြှင့်တင်ရန် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်လျက်ရှိသည်။ ဂျပန်သည် မကြာသေးမီက ထုတ်လုပ်မှုကို ပြန်လည်စတင်ရန်နှင့် ထောက်ပံ့သူများကို ကွဲပြားစေရန် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခဲ့ပြီး ယုံကြည်ရသော မိတ်ဖက်များအကြား ထောက်ပံ့ရေးကွင်းဆက်များကို "မိတ်ဖက်-ထောက်ပံ့ရေး" ပြုလုပ်ရန် အမေရိကန်၏ ကြိုးပမ်းမှုများနှင့် ကိုက်ညီသည်။ ဤပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုသည် ဒစ်ဂျစ်တယ်အခြေခံအဆောက်အဦနှင့် ဆိုက်ဘာလုံခြုံရေးကဲ့သို့သော အခြားစီးပွားရေးလုံခြုံရေး ဦးစားပေးများသို့ ချဲ့ထွင်သည်။ အမေရိကန်-ဂျပန် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းနှင့် ပြန်လည်ထူထောင်ရေး (CoRe) မိတ်ဖက်အဖွဲ့ (ယခင်က JUCIP) နှင့် သတ္တုသယံဇာတလုံခြုံရေး မိတ်ဖက်အဖွဲ့ (MSP) ကဲ့သို့သော မူဘောင်များကို စီးပွားရေးလုံခြုံရေးကိစ္စရပ်များတွင် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို မြှင့်တင်ရန် အသုံးပြုလျက်ရှိသည်။

၅။ နိုင်ငံရေးနှင့် သံတမန်ရေးအရ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု- နှစ်နိုင်ငံနှင့် ဘက်ပေါင်းစုံကိစ္စရပ်များကို လမ်းညွှန်ခြင်း

အမေရိကန်-ဂျပန် လုံခြုံရေးစာချုပ်သည် နိုင်ငံနှစ်ခုအကြား နိုင်ငံရေးနှင့် သံတမန်ရေးဆိုင်ရာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု၏ အုတ်မြစ်အဖြစ် ဆက်လက်တည်ရှိနေသည်။ ဤမဟာမိတ်အဖွဲ့၏ မူဘောင်အောက်တွင် ဂျပန်နှင့် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုတို့သည် နှစ်နိုင်ငံကိစ္စရပ်များတွင်သာမက အာရှ-ပစိဖိတ်ဒေသရှိ ဒေသဆိုင်ရာကိစ္စရပ်များနှင့် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာကိစ္စရပ်များတွင်ပါ အခန်းကဏ္ဍများနှင့် တာဝန်များကို မျှဝေ၍ နီးနီးကပ်ကပ် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ကြသည်။ နိုင်ငံနှစ်ခုစလုံးမှ ခေါင်းဆောင်များနှင့် အရာရှိများအကြား မကြာခဏဆိုသလို အဆင့်မြင့်အလည်အပတ်များနှင့် တွေ့ဆုံမှုများသည် ၎င်းတို့၏ နီးကပ်ပြီး တက်ကြွသော နိုင်ငံရေးဆက်ဆံရေးကို အလေးပေးဖော်ပြသည်။ ဥပမာအားဖြင့် ဝန်ကြီးချုပ် Ishiba သည် ၂၀၂၅ ခုနှစ် ဖေဖော်ဝါရီလတွင် အမေရိကန်သို့ တရားဝင်အလည်အပတ်သွားရောက်ခဲ့ပြီး အမေရိကန်-ဂျပန် ဆက်ဆံရေးအတွက် ရွှေခေတ်သစ်ကို ဖန်တီးရန် ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ထပ်မံအတည်ပြုခဲ့သည်။ နိုင်ငံနှစ်ခုစလုံး၏ နိုင်ငံခြားရေးနှင့် ကာကွယ်ရေးဝန်ကြီးများအကြား တွေ့ဆုံမှုများ (“2+2” ပုံစံဟုလည်း လူသိများ) သည် ဘုံလုံခြုံရေးနှင့် နိုင်ငံခြားရေးမူဝါဒဆိုင်ရာ ကိစ္စရပ်များကို ဆွေးနွေးရန် ပုံမှန်ပြုလုပ်သည်။

အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုနှင့် ဂျပန်တို့သည် ဒေသဆိုင်ရာကိစ္စရပ်များစွာတွင် နီးနီးကပ်ကပ် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ကြသည်။ နိုင်ငံနှစ်ခုစလုံးသည် အင်ဒို-ပစိဖိတ်ဒေသတွင် တရုတ်၏ တိုးပွားလာသော ကျူးကျော်မှုနှင့် လွတ်လပ်ပြီး ပွင့်လင်းသော အင်ဒို-ပစိဖိတ် (FOIP) ကို ထိန်းသိမ်းထားရှိမှု၏ အရေးပါမှုအပေါ် စိုးရိမ်မှုများ တိုးပွားလာနေကြောင်း ဖော်ပြခဲ့သည်။ အမေရိကန်နှင့် ဂျပန်တို့သည် တောင်ကိုရီးယားနှင့် သုံးပွင့်ဆိုင် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုမှတစ်ဆင့် မြောက်ကိုရီးယား၏ နျူကလီးယားနှင့် ဒုံးကျည်အစီအစဉ်များကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ခြိမ်းခြောက်မှုကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ကြသည်။ နိုင်ငံနှစ်ခုစလုံးသည် ထိုင်ဝမ်ရေလက်ကြားတစ်လျှောက် ငြိမ်းချမ်းရေးနှင့် တည်ငြိမ်ရေး၏ အရေးပါမှုကို အလေးပေးဖော်ပြပြီး အင်အားသုံး သို့မဟုတ် အတင်းအကျပ်ဖြင့် လက်ရှိအခြေအနေကို တစ်ဖက်သတ် ပြောင်းလဲရန် ကြိုးပမ်းမှုများကို ကန့်ကွက်သည်။

အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုနှင့် ဂျပန်တို့သည် ဘက်ပေါင်းစုံ မူဘောင်များအတွင်း၌လည်း အရေးပါသော မိတ်ဖက်များဖြစ်သည်။ နိုင်ငံနှစ်ခုစလုံးသည် ဩစတြေးလျနှင့် အိန္ဒိယတို့လည်း ပါဝင်သည့် လွတ်လပ်ပြီး ပွင့်လင်းသော အင်ဒို-ပစိဖိတ်ကို မြှင့်တင်ရန် အာရုံစိုက်ထားသည့် Quadrilateral Security Dialogue (Quad) ၏ အဓိကအဖွဲ့ဝင်များဖြစ်သည်။ Quad သည် ရေကြောင်းလုံခြုံရေး၊ အခြေခံအဆောက်အဦနှင့် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာစိန်ခေါ်မှုများအပါအဝင် ကိစ္စရပ်များစွာတွင် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်သည်။ အမေရိကန်နှင့် ဂျပန်တို့သည် တောင်ကိုရီးယား၊ ဩစတြေးလျနှင့် ဖိလစ်ပိုင်တို့ကဲ့သို့သော နိုင်ငံများနှင့် အခြားသုံးပွင့်ဆိုင်နှင့် ဘက်ပေါင်းစုံမိတ်ဖက်ဆက်ဆံမှုများတွင် ပါဝင်ပြီး သီးခြားလုံခြုံရေးနှင့် စီးပွားရေးကိစ္စရပ်များကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းသည်။ ဥပမာအားဖြင့် အမေရိကန်-ဂျပန်-တောင်ကိုရီးယား သုံးပွင့်ဆိုင်မိတ်ဖက်ဆက်ဆံမှုသည် မြောက်ကိုရီးယား၏ ခြိမ်းခြောက်မှုများကို တုံ့ပြန်ရန်နှင့် ဒေသတွင်းတည်ငြိမ်မှုကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် အရေးကြီးသည်။

၆။ ယဉ်ကျေးမှုနှင့် လူမှုရေးရှုထောင့်များ- အမြင်များနှင့် မူဝါဒများကို ပုံဖော်ခြင်း

ဒုတိယကမ္ဘာစစ်ပြီးနောက် အမေရိကန်ယဉ်ကျေးမှုသည် ဂျပန်လူ့အဖွဲ့အစည်းအပေါ် ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့်နှင့် ရေရှည်တည်တံ့သော လွှမ်းမိုးမှုများရှိခဲ့သည်။ အမေရိကန်ဂီတ၊ ဖက်ရှင်၊ ရုပ်ရှင်နှင့် လူကြိုက်များသော ယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာ အခြားအရာများကို ဂျပန်လူမျိုးများက ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် လက်ခံခဲ့ကြသည်။ သိမ်းပိုက်မှုကာလအတွင်း အမေရိကန်စစ်တပ်၏ တည်ရှိမှုသည် ဤယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာ အစိတ်အပိုင်းများစွာကို မိတ်ဆက်ပေးခြင်းနှင့် လူကြိုက်များစေခြင်းတို့တွင် အရေးပါသောအခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့သည်။ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် ဂျပန်လူကြိုက်များသော ယဉ်ကျေးမှု၊ အထူးသဖြင့် anime၊ manga နှင့် ဗီဒီယိုဂိမ်းများသည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုတွင် ပိုမိုရေပန်းစားလာပြီး သြဇာလွှမ်းမိုးမှုရှိလာသည်။ ဤယဉ်ကျေးမှုဖလှယ်မှုသည် နှစ်နိုင်ငံပြည်သူများအကြား အပြန်အလှန်နားလည်မှုနှင့် အသိအမှတ်ပြုမှုကို မြှင့်တင်ပေးခဲ့သည်။

အမေရိကန်နှင့် ဂျပန်အကြား အပြန်အလှန်နားလည်မှု ပိုမိုတိုးမြှင့်ရန်နှင့် ဆက်ဆံရေးတည်ဆောက်ရန်အတွက် လူပုဂ္ဂိုလ်ချင်းဖလှယ်ရေး အစီအစဉ်များစွာကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။ JET (Japan Exchange and Teaching) အစီအစဉ်သည် ထင်ရှားသောဥပမာတစ်ခုဖြစ်ပြီး အမေရိကန်လူမျိုးထောင်ပေါင်းများစွာကို ဂျပန်သို့ အင်္ဂလိပ်စာသင်ကြားရန်နှင့် ယဉ်ကျေးမှုဖလှယ်မှုပြုလုပ်ရန် စေလွှတ်ခဲ့သည်။ Fulbright အစီအစဉ်သည် နိုင်ငံနှစ်ခုစလုံးမှ ပညာရှင်များနှင့် ကျောင်းသားများကို ပြည်ပတွင် ပညာရေးနှင့် သုတေသနအခွင့်အလမ်းများ ရှာဖွေနိုင်ရန်လည်း ပံ့ပိုးပေးပါသည်။ Kakehashi စီမံကိန်းနှင့် TOMODACHI Initiative တို့သည် အနာဂတ်ခေါင်းဆောင်များကို မွေးမြူရန်နှင့် နှစ်နိုင်ငံဆက်ဆံရေးနားလည်မှုကို ခိုင်မာစေရန် ရည်ရွယ်၍ လူငယ်ဖလှယ်မှုများကို မြှင့်တင်ရန် အာရုံစိုက်ထားသည်။ Japan-United States Friendship Commission (JUSFC) နှင့် U.S.-Japan Council ကဲ့သို့သော အဖွဲ့အစည်းများသည် ဤဖလှယ်မှုလှုပ်ရှားမှုများကို ပံ့ပိုးပေးခြင်းနှင့် မြှင့်တင်ခြင်းတို့တွင် အရေးပါသောအခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ပါသည်။

အမေရိကန်နှင့် ဂျပန်နှစ်နိုင်ငံစလုံးတွင် သမိုင်းနှင့် ယဉ်ကျေးမှုဖလှယ်မှုများဖြင့် ပုံဖော်ထားသော လူထု၏အမြင်နှင့် ထင်မြင်ယူဆချက်သည် မဟာမိတ်ဖွဲ့ခြင်းနှင့်သက်ဆိုင်သော မူဝါဒဆုံးဖြတ်ချက်များကို လွှမ်းမိုးနိုင်သည်။ ယေဘုယျအားဖြင့် အကောင်းမြင်သော်လည်း သမိုင်းဝင်ထိခိုက်လွယ်မှုများနှင့် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ပါဝင်ပတ်သက်မှုအပေါ် ကွဲပြားခြားနားသောအမြင်များသည် တစ်ခါတစ်ရံတွင် စိန်ခေါ်မှုများကို တင်ပြနိုင်သည်။ သို့သော် သဘောထားစစ်တမ်းများအရ နိုင်ငံနှစ်ခုစလုံးတွင် အမေရိကန်-ဂျပန်မဟာမိတ်ဖွဲ့ခြင်းကို မြင့်မားစွာထောက်ခံမှုရှိသည်ကို အမြဲတမ်းပြသလျက်ရှိသည်။ ဂျပန်တွင် မဟာမိတ်ဖွဲ့ခြင်းကို အားကောင်းလာစေရန် ထောက်ခံမှုသည် ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်ကြာ 90% အထက်တွင်ရှိနေခဲ့သည်။ ဤခိုင်မာသောလူထုထောက်ခံမှုသည် ဆက်လက်ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုနှင့် မဟာမိတ်ဖွဲ့ခြင်းကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် ခိုင်မာသောအခြေခံအုတ်မြစ်ကို ပံ့ပိုးပေးပါသည်။

၇။ မူဝါဒ၏အကျိုးသက်ရောက်မှု- သိသာထင်ရှားသောအကျိုးသက်ရောက်မှုနှင့် အပြန်အလှန်လွှမ်းမိုးမှုဆိုင်ရာ ဖြစ်ရပ်လေ့လာမှုများ

အမေရိကန်-ဂျပန်လုံခြုံရေးစာချုပ်နှင့် ၎င်း၏နောက်ပိုင်းပြင်ဆင်မှုများသည် အမေရိကန်မူဝါဒက ဂျပန်ကို မည်သို့နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း သက်ရောက်မှုရှိခဲ့ကြောင်း၏ ထင်ရှားသောဥပမာတစ်ခုဖြစ်သည်။ စာချုပ်သည် ဂျပန်၏စစ်ပြီးခေတ် ကာကွယ်ရေးမူဝါဒကို ပုံဖော်ခဲ့သည်သာမက ဂျပန်ကိုယ်ပိုင်ကာကွယ်ရေးတပ်ဖွဲ့ (JSDF) ၏ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကိုလည်း ဦးဆောင်ခဲ့သည်။ အမေရိကန်၏ လုံခြုံရေးထီးနန်းအောက်တွင် ဂျပန်သည် ဒုတိယကမ္ဘာစစ်ပြီးနောက် Yoshida Doctrine ကိုလိုက်နာ၍ စီးပွားရေးပြန်လည်တည်ဆောက်ရေးကို အာရုံစိုက်နိုင်ခဲ့သည်။ ကာကွယ်ရေးအသုံးစရိတ်တိုးမြှင့်ရန်နှင့် ဒေသတွင်း၌ ပိုမိုကြီးမားသောလုံခြုံရေးအခန်းကဏ္ဍယူရန် ဂျပန်အပေါ် အမေရိကန်၏ ဖိအားပေးမှုများသည် ဂျပန်၏ ကာကွယ်ရေးဘတ်ဂျက်ကို သိသိသာသာတိုးမြှင့်ရန်နှင့် စစ်ရေးစွမ်းရည်အသစ်များ ဝယ်ယူရန် မကြာသေးမီက ဆုံးဖြတ်ချက်ကို အထောက်အကူပြုခဲ့သည်။

အမေရိကန်၏ ကုန်သွယ်ရေးမူဝါဒသည်လည်း ဂျပန်စီးပွားရေးအပေါ် သိသာထင်ရှားသော အကျိုးသက်ရောက်မှုများရှိခဲ့သည်။ မော်တော်ကားနှင့် သံမဏိကဲ့သို့သော ဂျပန်၏ အဓိကပို့ကုန်များအပေါ် အခွန်စည်းကြပ်မှု သို့မဟုတ် အခွန်စည်းကြပ်ရန် ခြိမ်းခြောက်မှုများသည် ဂျပန်ကို ညှိနှိုင်းဆွေးနွေးမှုများ ပြုလုပ်ရန်နှင့် အခြားစီးပွားရေးဗျူဟာများကို စဉ်းစားရန် တွန်းအားပေးခဲ့သည်။ ၂၀၁၇ ခုနှစ်တွင် အမေရိကန်၏ Trans-Pacific Partnership (TPP) မှ နုတ်ထွက်ခြင်းသည် အမေရိကန်မူဝါဒက ဂျပန်တွင် စိတ်ပျက်အားငယ်မှု ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည့် နောက်ထပ်ကိစ္စတစ်ခုဖြစ်ပြီး ဂျပန်သည် ကုန်သွယ်ရေးသဘောတူညီချက်၏ အခိုင်အမာထောက်ခံသူဖြစ်ခဲ့သည်။ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် ဂျပန်သည်လည်း ဒေသတွင်း၌ အမေရိကန်ကို လွှမ်းမိုးသည့် လုပ်ဆောင်ချက်များနှင့် မူဝါဒများကို ချမှတ်ခဲ့သည်။ ဥပမာအားဖြင့်၊ ဂျပန်၏ "လွတ်လပ်ပြီး ပွင့်လင်းသော အင်ဒို-ပစိဖိတ်" (FOIP) သဘောတရားကို အခိုင်အမာထောက်ခံခဲ့ခြင်းကို အမေရိကန်က လက်ခံကျင့်သုံးခဲ့ပြီး ဒေသတွင်း၌ ၎င်းတို့၏ ပါဝင်ပတ်သက်မှုအတွက် ဘုံမဟာဗျူဟာမြောက် မူဘောင်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

၈။ လက်ရှိခေတ်ရေစီးကြောင်းနှင့် အနာဂတ်လမ်းကြောင်း- မဟာမိတ်ဖွဲ့ခြင်းတွင် စိန်ခေါ်မှုများနှင့် အခွင့်အလမ်းများ

လျင်မြန်စွာပြောင်းလဲနေသော ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ပုံသဏ္ဍာန်အလယ်တွင် အမေရိကန်-ဂျပန်ဆက်ဆံရေးသည် ပေါ်ပေါက်လာနေသော စိန်ခေါ်မှုအများအပြားနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်။ တရုတ်၏ ပထဝီနိုင်ငံရေးနှင့် စီးပွားရေးအင်အားကြီးအဖြစ် ပေါ်ထွက်လာခြင်းသည် အရေးအပါဆုံး စိန်ခေါ်မှုများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ပြီး ဒေသတွင်းတည်ငြိမ်မှုကို ထိန်းသိမ်းရန် မဟာမိတ်အဖွဲ့ကို အဆက်မပြတ် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် လုပ်ဆောင်ရန်နှင့် ခိုင်မာစေရန် လိုအပ်သည်။ စီးပွားရေးယှဉ်ပြိုင်မှု၊ အထူးသဖြင့် နည်းပညာကဏ္ဍတွင်နှင့် ရေရှည်တည်တံ့သော ကုန်သွယ်ရေးမညီမျှမှုများသည် ဆက်ဆံရေးကို တင်းမာစေနိုင်သည်။ အမေရိကန်နှင့် ဂျပန်နှစ်နိုင်ငံစလုံးတွင် ပြည်တွင်းနိုင်ငံရေး အပြောင်းအလဲများသည်လည်း မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ အနာဂတ်တည်ငြိမ်မှုနှင့် ဦးတည်ရာကို ထိခိုက်စေနိုင်သည်။

သို့သော် အမေရိကန်-ဂျပန်မဟာမိတ်အဖွဲ့သည် အနာဂတ်တွင် ခိုင်မာလာပြီး ကျယ်ပြန့်လာစေရန် အခွင့်အလမ်းများစွာကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားပါသည်။ လုံခြုံရေးပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုသည် ဆိုက်ဘာလုံခြုံရေး၊ ဉာဏ်ရည်တုနှင့် အာကာသကဲ့သို့သော ပေါ်ပေါက်လာနေသော နယ်ပယ်များအပါအဝင် ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာမည်ဟု မျှော်လင့်ရသည်။ ဂျပန်သည် အင်ဒို-ပစိဖိတ်ဒေသနှင့် အခြားဒေသများတွင် ပိုမိုအရေးပါသော ခေါင်းဆောင်မှုအခန်းကဏ္ဍကို ရယူမည်ဖြစ်ပြီး ဒေသတွင်းနှင့် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ လုံခြုံရေးအတွက် ပိုမိုတက်ကြွစွာ ပံ့ပိုးပေးမည်ဖြစ်သည်။ အမေရိကန်နှင့် ဂျပန်တို့ပါဝင်သော ဘက်ပေါင်းစုံနှင့် သုံးပွင့်ဆိုင်ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုများကို မြှင့်တင်ခြင်းသည် သီးခြားဒေသဆိုင်ရာ စိန်ခေါ်မှုများကို ဖြေရှင်းရာတွင်လည်း အရေးပါမည်ဖြစ်သည်။ ခံနိုင်ရည်ရှိသော ထောက်ပံ့ရေးကွင်းဆက်များ တည်ဆောက်ခြင်းနှင့် အရေးပါသော နည်းပညာများကို ကာကွယ်ခြင်းအပေါ် အာရုံစိုက်သည့် စီးပွားရေးလုံခြုံရေး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုသည် ဦးစားပေးနယ်ပယ်တစ်ခုအဖြစ် ဆက်လက်တည်ရှိနေမည်ဖြစ်သည်။

မဟာမိတ်အဖွဲ့ကို ခိုင်မာစေရန်နှင့် အနာဂတ်စိန်ခေါ်မှုများကို ရင်ဆိုင်ကျော်လွှားနိုင်ရန်အတွက် မဟာဗျူဟာမြောက် ရည်မှန်းချက်များနှင့် မူဝါဒညှိနှိုင်းမှုများအပေါ် အဆင့်မြင့်ဆွေးနွေးညှိနှိုင်းမှုနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုများ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန် မရှိမဖြစ်လိုအပ်ပါသည်။ ပူးတွဲစစ်ရေးစွမ်းရည်များနှင့် အချင်းချင်းပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နိုင်မှု မြှင့်တင်ရေး၊ အထူးသဖြင့် ပေါ်ပေါက်လာနေသော နယ်ပယ်များတွင် ပိုမိုရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုသည် အရေးကြီးပါသည်။ စီးပွားရေးယှဉ်ပြိုင်မှုကို တက်ကြွစွာ စီမံခန့်ခွဲခြင်းနှင့် အပြန်အလှန်အကျိုးရှိသော ကုန်သွယ်ရေးနှင့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုမူဝါဒများကို လိုက်နာရန် လိုအပ်ပါသည်။ လူပုဂ္ဂိုလ်ချင်းဖလှယ်မှုများကို ခိုင်မာစေခြင်းသည် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော နားလည်မှုကို မြှင့်တင်ပေးမည်ဖြစ်ပြီး သတင်းအမှားများကို ဆန့်ကျင်တိုက်ဖျက်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးအနေဖြင့် ဘက်ပေါင်းစုံမူဘောင်များအတွင်း အနီးကပ်တိုင်ပင်ဆွေးနွေးမှုနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုသည် ဒေသတွင်းတည်ငြိမ်မှုနှင့် စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းအခြေခံသော နိုင်ငံတကာစနစ်ကို မြှင့်တင်ပေးမည်ဖြစ်သည်။

၉။ နိဂုံး- ၂၁ ရာစုတွင် အရေးပါသော မိတ်ဖက်ဆက်ဆံရေးကို ထိန်းသိမ်းခြင်း

အမေရိကန်-ဂျပန်ဆက်ဆံရေးသည် နက်နဲပြီး ဘက်ပေါင်းစုံရှိသည့် ဆက်ဆံရေးတစ်ခုဖြစ်ပြီး အမေရိကန်မူဝါဒများသည် လုံခြုံရေး၊ စီးပွားရေးနှင့် နိုင်ငံရေးနယ်ပယ်များတစ်လျှောက် စစ်ပြီးခေတ်ဂျပန်ကို သိသိသာသာ လွှမ်းမိုးခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဂျပန်သည် အမေရိကန်၏ မဟာဗျူဟာမြောက် တွေးခေါ်မှုနှင့် ဒေသဆိုင်ရာမူဝါဒကို ပုံဖော်ရာတွင် ပိုမိုတက်ကြွသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်လာခဲ့သည်။ အင်ဒို-ပစိဖိတ်ဒေသတွင် ငြိမ်းချမ်းရေး၊ လုံခြုံရေးနှင့် သာယာဝပြောရေးကို ထိန်းသိမ်းရန် အမေရိကန်-ဂျပန်မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ ရေရှည်တည်တံ့သော အရေးပါမှုကို ချဲ့ကားပြောဆို၍မရနိုင်ပါ။ ၎င်းသည် ပေါ်ပေါက်လာနေသော စိန်ခေါ်မှုများကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် အရေးပါသော အင်အားစုတစ်ခုဖြစ်ပြီး ဒေသတွင်းတည်ငြိမ်မှုအတွက် အခြေခံအုတ်မြစ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ၂၁ ရာစုတွင် ဤအရေးပါသော မိတ်ဖက်ဆက်ဆံရေးကို ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် နိုင်ငံနှစ်ခုစလုံးသည် ပြောင်းလဲနေသော ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ အခြေအနေနှင့် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် မဟာမိတ်အဖွဲ့ကို လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် ဆောင်ရွက်ရန်၊ အနီးကပ်ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုမှတစ်ဆင့် ပေါ်ပေါက်လာနေသော စိန်ခေါ်မှုများကို ဖြေရှင်းရန်နှင့် ဆယ်စုနှစ်များစွာ ၎င်းတို့၏ဆက်ဆံရေးကို ထောက်ပံ့ပေးခဲ့သည့် ဘုံတန်ဖိုးများနှင့် မဟာဗျူဟာမြောက် အကျိုးစီးပွားများ၏ နက်ရှိုင်းသော ဆက်စပ်မှုများကို အသုံးချရန် ဆက်လက်ကတိပြုရမည်ဖြစ်သည်။

ဂျပန်တွင် ဆက်သွယ်ပါ။ သင်၏ Softbank SIM နှင့် Pocket WiFi ကို CTS တွင် ရယူပါ။

ဂျပန်ရောက်နေစဉ် ယုံကြည်စိတ်ချရသော အင်တာနက်လိုအပ်ပါသလား။ CTS သည် Softbank SIM ကတ်များနှင့် Pocket WiFi အတွက် အထူးကောင်းမွန်သော ကမ်းလှမ်းချက်များကို ပေးဆောင်ပါသည်။

သင်၏ ပြီးပြည့်စုံသော Softbank SIM ကို ရွေးချယ်ပါ။

• ဒေတာအနည်းငယ်လိုအပ်သူများအတွက်- 1GB (တစ်နှစ်လျှင် ¥5,500) သို့မဟုတ် 5GB (တစ်နှစ်လျှင် ¥9,500) ကဲ့သို့သော ပက်ကေ့ခ်ျများ ရရှိနိုင်ပါသည်။
• လူကြိုက်များသော ရွေးချယ်မှုများ- ကျွန်ုပ်တို့၏ 35GB ပက်ကေ့ခ်ျကို တစ်လလျှင် ¥2,650 ဖြင့်၊ 50GB ကို တစ်လလျှင် ¥2,850 ဖြင့် သို့မဟုတ် 100GB ကို တစ်လလျှင် ¥3,500 မှစ၍ ရယူပါ။
• အကန့်အသတ်မရှိ လွတ်လပ်မှု- SB FULL DATA ပက်ကေ့ခ်ျကို တစ်လလျှင် ¥4,980 ဖြင့် ရယူပါ။ (လစဉ် ပက်ကေ့ခ်ျများအတွက် ကနဦးကြေးလိုအပ်ပါသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ၆ လနှင့် ၁ နှစ် ပက်ကေ့ခ်ျများအကြောင်း မေးမြန်းစုံစမ်းနိုင်ပါသည်။)

စက်ပစ္စည်းများစွာအတွက် အင်တာနက်လိုအပ်ပါသလား။ Pocket WiFi ရယူပါ။

• ပြောင်းလွယ်ပြင်လွယ် လစဉ်- တစ်လလျှင် ¥4,800 ။
• တန်ဖိုးရှိသော ပက်ကေ့ခ်ျများ- ၆ လအတွက် ¥28,800 သို့မဟုတ် တစ်နှစ်အတွက် ¥55,000 ။

Softbank နှင့် ချိတ်ဆက်ရန် ယနေ့ CTS သို့ သွားရောက်ပါ။ သင်နှင့် အကိုက်ညီဆုံး ပက်ကေ့ခ်ျကို ရှာဖွေပါ။